In het spoor van de Pelgrim

Verslag van de conferentie in Sri Lanka 

In het noorden van Sri Lanka kwamen ruim honderd Tamilsprekende christenen en enkele hindoes bijeen rond het eeuwenoude boek van John Bunyan: De Christenreis. Drie afgevaardigden uit Nederland leverden een bijdrage aan deze conferentie. Dit verslag verhaalt van lezingen, zang, ontmoeting en de kracht van het Woord dat grenzen overstijgt.

Geestelijke nood

Na de vliegreis van Amsterdam naar Colombo begon een tocht van een volle dag richting Vavuniya, waar de conferentie zou plaatsvinden. Onderweg overnachtten we in de rimboe, omringd door het geluid van krekels en nachtvogels. De volgende dag reden we verder langs markten, palmbossen, kleine dorpen, hindoetempels en boeddhistische tempels. Een land vol natuurlijke schoonheid, maar ook vol geestelijke nood.

De conferentie werd georganiseerd in samenwerking met de lokale stichting The Light of Grace, die zich inzet voor de verspreiding van christelijke lectuur en toerusting in het Tamil.
Het uitgangspunt was het boek Met Pelgrim op reis (ds. G. Clements), dat een uitleg van Bunyans Christenreis bevat. Deze uitgave is recent vertaald in het Tamil. Enkele honderden exemplaren lagen klaar, vers van de pers, om tijdens de conferentie uit te delen.

“Juich, aarde; juicht alom den HEER’!”

Op donderdagmorgen klonk bij de opening Psalm 100, in het Tamil maar in dezelfde geest als onze Nederlandse berijming: “Juich, aarde; juicht alom den HEER’; dient God met blijdschap, geeft Hem eer.”
Een ontroerend moment. Meer dan 120 deelnemers – voorgangers, vrouwen, jongeren en kinderen - zongen met hart en ziel. Vele tongen, één lofzang,

Naast de drie Nederlandse afgevaardigden spraken ook drie Indiase voorgangers. Samen verzorgden we lezingen over Bunyans leven en zijn boek, over bekering en over volharding in het geloof. Pastor Luke Jayarajan hield een levendige toespraak over de strijd van Apollyon. De woorden schilderden het tafereel zo indringend dat het leek alsof we het voor ons zagen.

De Christenreis bleek voor veel aanwezigen nieuw, zeker voor de hindoes onder hen. Toch herkenden zij zich in de pelgrim: de last, de strijd, het verlangen naar de Hemelpoort. “Wij maken dezelfde reis”, zei een jonge voorganger na afloop. “Ook wij dragen een last en zien uit naar het Leven.”

De conferentie was vervuld met onderwijs, zang en ontmoeting. Tussendoor kwamen vragen los over genade, volharding en persoonlijke levensheiliging. Een tolk hielp om de woorden van de spreker dicht bij de harten van de luisteraars te brengen. Het was bijzonder te ervaren hoe gedeeld geloof taalgrenzen overstijgt.

“Bunyan laat zien dat bekering geen kort pad is”, zei een voorganger. “Het is een levenslange weg, maar vol genade.” Een oudere vrouw vertelde dat ze zich herkende in Christen: “Hij viel, maar stond weer op. Zo is het ook in mijn leven.” Zulke getuigenissen gaven de conferentiedagen diepe inhoud.

Na afloop reisden we op zaterdag naar Trincomalee, een plaatsje aan de oostkust. Op zondagmorgen bezochten we daar een kerkdienst in een klein kerkje met ongeveer 35 kerkgangers. De ruimte was eenvoudig, het dak van golfplaten, maar de warmte van geloof en gemeenschap was groot. In deze gemeente van Trincomalee wordt dankzij de steun van Bijzondere Noden diaconaal werk verricht. Daarom had het ons goed gedacht deze gemeente te bezoeken.

Na de preek van de Sri Lankaanse pastor mochten wij enkele woorden richten tot de gemeente. We spraken over de gelijkenis van de verloren zoon (Lukas 15): over de Vader Die met open armen wacht op zijn kind, over de zoon die tot inkeer komt en terugkeert naar huis, en over de diepe vreugde van het herstel en vergeving. We benadrukten dat God ook vandaag nog Dezelfde is, vol liefde en genade voor zondaren die in berouw tot Hem komen. Het raakte zichtbaar harten. Na de dienst bleven velen om te spreken en te bidden. Men was blij met de lectuur, zoals twee boekjes met praktische levenslessen voor jongeren (Marieke Ude) en preken van M’Cheyne en Ryle. Verder werden posters over de Christenreis uitgereikt.

Licht in de duisternis

Sri Lanka is een land van contrasten: een schitterende natuur maar ook met armoede, vele godsdiensten en geestelijke leegte. Toch brandt er licht. In kleine kerken, in huisdiensten, in vertaalde boeken. Voor ons deputaatschap is dat de kern van het werk: niet slechts Bijbels en daarop gegronde lectuur drukken, maar mensen in aanraking brengen met het Woord, voorgangers toerusten en vertalingen mogelijk maken. De samenwerking met The Light of Grace heeft opnieuw laten zien dat het Woord van God de grenzen van taal, cultuur en afstand overstijgt.

Bidt u mee voor de kerk in Sri Lanka? Voor de Tamilsprekende gemeenten, de voorgangers, de gezinnen en de verspreiding van het boek Met Pelgrim op reis. Zijn wij ook pelgrims? Onze reis is niet anders, het doel van pelgrims over de hele wereld is hetzelfde: het hemels Vaderhuis. De weg is niet breed of gemakkelijk, maar zij wordt verlicht door Gods genade en trouw.

“En de volken die zalig worden, zullen in haar licht [= in het licht van het Lam] wandelen” (Openb. 21:24).                                             

A.L. Plomp, deputaat